دومین نشست وبیناری «فراغت به مثابه گفتگو» در دانشگاه گیلان برگزار شد

۲۴ شهریور ۱۳۹۹ | ۲۱:۱۶ کد : ۵۶۹۲۹ اخبار دانشگاه
تعداد بازدید:۱۲
دومین نشست وبیناری «فراغت به مثابه گفتگو» در روز چهارشنبه ۱۹ شهریور ماه ۹۹ از ساعت ۱۱ صبح به اهتمام معاونت فرهنگی دانشگاه گیلان، با پشتیبانی دفتر سیاستگذاری فرهنگی وزارت عتف و دفتر دانشگاهی انجمن جامعه شناسی دانشگاه گیلان و با حضور مخاطبانی متشکل از کارشناسان و مدیران فرهنگی دانشگاه‌های سراسر کشور برگزار شد.
دومین نشست وبیناری «فراغت به مثابه گفتگو» در دانشگاه گیلان برگزار شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی دانشگاه گیلان، دومین نشست وبیناری «فراغت به مثابه گفتگو» در روز چهارشنبه ۱۹ شهریور ماه ۹۹ از ساعت ۱۱ صبح با حضور آقای اردشیر منصوری کارشناس فرهنگی کشوری و دکتر مقصود فقیرپور متخصص امر روانشناسی برگزار شد.

نخست آقای اردشیر منصوری کارشناس فرهنگی کشوری با محوریت «کرونایی شدن فراغت و زیست دانشجویی» به ایراد سخن پرداخت. وی پس از مروری بر تلقی‌های سه گانه در تعریف و جایگاه فراغت در زندگی انسان امروز و نیز اشاره به راه‌های گوناگون گذران اوقات فراغت، به کارکردهای فراغت به‌طور عام و نیز اهمیت آن در زیست دانشجویی پرداخت. وی سپس با تشریح تأثیر شرایط کرونایی بر گذران فراغت، به‌ویژه فعالیت‌های فراغتی دانشجویان، بازنگری در نحوۀ گذران فراغت و تجدید نظر در سیاست‌گذاری فراغتی را مورد توجه و تأکید قرار داد.

بخش‌های مهم این ارائه به قرار زیر است:
تأثیرهای کرونا بر فراغت دانشجویی
فقدان تجمعات دانشجویی (برنامه‌های گروهی):
- کاهش زمینه برای پیوندهای دوستی
- کاهش مهارت‌های جمعی: ارتباطی، تیمی، حل تعارض
- کاهش جامعیت تصویر ذهنی از محیط
آسیب‌های محتمل
افزایش ساعات خواب و استراحت: احساس رخوت و رکود
افزایش میل به راه‌های ناسالم سرخوشی (مواد روانگردان، ...)
کاهش پویایی و افزایش تنبلی و بی‌حوصلگی
افزایش بی‌رویۀ ساعات حضور در فضای مجازی
برنامه‌های فیزیکی - اجتماعیِ نسنجیده و بیرون از استانداردهای دانشگاهی
پیشنهاد سیاستی
اصل (ارزش) عدالت: توجه مضاعف به طبقات پایین اقتصادی
اصل (ارزش) اهمیت ارتباط فیزیکی - اجتماعی: تمهید «برنامه‌های حضوری در عین رعایت دستورالعمل‌ها»ی بهداشتی
 اصل (ارزش) خلاقیت در محدویت‌ها:  فعال‌سازی و ارتقاء ظرفیت‌های «فضای مجازی»، در عین پرهیز از مبالغه در اثربخشی این شیوه از فعالیت
سپس دکتر مقصود فقیرپور متخصص امر روانشناسی به بحث اوقات فراغت و شادکامی پرداخت و گفت: شادکامی یکی از نیازهای اساسی انسان و عنصر اصلی کیفیت زندگی فردی و اجتماعی است و وجود آن موجب رشد و بالندگی می شود. فعالیت های اوقات فراغت نیز کارکردهای متعددی دارند که یکی از مهم ترین آنها کسب لذت و شادی است. اوقات فراغت و اوقات جدی با هم ارتباط دارند. دانشجویان بر اساس نقش هایی که بر عهده دارند، بخشی از اوقات زندگی شان را به انجام فعالیت های جدی زندگی می پردازند؛ فعالیت هایی همچون شرکت در کلاس ها، مطالعه دروس، انجام فعالیت های پژوهشی و تکمیل پروژه ها. اگر آنها این فعالیت ها را به درستی تعریف کنند و زمان لازم برای آنها را مشخص نمایند، آنگاه اوقات فراغت شان به درستی معنا پیدا می کند.
وی در ادامه گفت: شادمانی واقعی دانشجویان به میزان زیادی به مشخص کردن فعالیت های اصلی و فعالیت های مربوط به اوقات فراغت و نحوه گذران آنها بستگی دارد. در مورد هر دانشجویی این سؤال ها مطرح می شوند که: فعالیت های اصلی آنها چیست و چگونه انجام می گیرد؟ اوقات فراغت آنها چیست و چگونه سپری می شود؟ لازم است در پاسخ به این سؤال ها، مسئولیت های فردی دانشجویان و مسئولیت های نهادهای مختلف اجتماعی مشخص شود و هر کدام به صورتی یکپارچه به گونه ای برنامه ریزی کنند که اوقات فراغت دانشجویان در خدمت تأمین نیاز به شادمانی آنها باشد. این برنامه ریزی ها نباید فقط به برنامه های سالانه و یا ماهانه محدود شوند، بلکه برای کمترین زمان فراغت دانشجویان نیز باید اندیشید و خلاقانه و با بهره گیری از نظر و خواسته های خود آنها طراحی های مناسبی انجام داد، برنامه هایی که در وهله اول با جهت گیری فراهم کردن شادمانی باشند.
دکتر فقیر پور در خاتمه گفت: اوقات فراغت به دلایل مختلفی می تواند بر شادمانی تأثیر گذار باشد. یکی از تبیین ها برای این اثرگذاری وجود آزادی عمل و انتخابگر بودن است. در شیوه گذراندن اوقات فراغت شخص به طور نسبی از آزادی عمل بیشتری برخوردار است و آزادی شادی آور است. تبیین دیگر آن است که اوقات فراغت انگیزش اجتماعی بیشتری فراهم می کند که نتیجه آن تعاملات اجتماعی بیشتر، ارتباط با شبکه های اجتماعی و نهایتاً دسترسی به حمایت های اجتماعی است. 

در ضمن این نشست ها با حضور اساتید کشوری تا تاریخ 30 شهریور ماه 99 (روزهای یکشنبه و چهارشنبه از ساعت 11 الی 12) ادامه دارد.


نظر شما :