• ENGLISH
  • یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷
  • آ + آ -

گزارشی کوتاه از سخنرانی های ایراد شده در دومین نشست تخصصی مدیران و کارشناسان دفاتر سیاستگذاری و برنامه‌ریزی فرهنگی و اجتماعی دانشگاه‌ها

۱۳ آبان ۱۳۹۷ | ۱۸:۱۳ کد : ۴۲۶۳۴ اخبار ستادی اخبار دانشگاه
تعداد بازدید:۱۰۰
گزارشی کوتاه از سخنرانی های ایراد شده در دومین نشست تخصصی مدیران و کارشناسان دفاتر سیاستگذاری و برنامه‌ریزی فرهنگی و اجتماعی دانشگاه‌ها

‌‌‌‌‌‌‌به گزارش پایگاه اطلاع رسانی معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم؛ دکتر مجید وحید عضو هیأت علمی دانشگاه تهران؛ دکتر وحید شالچی عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی؛ دکتر مقصود فراستخواه، عضو هیأت علمی مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی در دومین نشست مدیران و کارشناسان دفاتر سیاست‌گذاری فرهنگی در دانشگاه‌ها به ایراد سخنرانی پرداختند.

دکتر مجید وحید به" کلیات سیاست‌گذاری شامل مدل‌ها، لایه‌ها و تجارب سایر کشورها" پرداخت و اظهار داشت: سیاست‌گذاری عمومی از مباحث جدید در شاخه علوم اجتماعی و سیاسی است که ناظر بر کارآمدی دولت‌ها است. سه عرصه Polity ، Politic و Policy را باید در سیاست‌گذاری عمومی از یکدیگر تفکیک نمود. Polity معطوف به نظام کلی و عمومی حاکم بر کشور است که افراد و نهادها در آن به اقدام سیاسی مبادرت می‌ورزند. Politic ناظر بر فضایی است که گروه‌های مختلف برای کسب و حفظ قدرت مبارزه می‌کنند. Policy در سه حوزه فردی، گروهی و عمومی نمود می‌یابد و به چگونگی اقدام دولت‌ها برای رسیدن به نتیجه می‌پردازد. وی بیان کرد: سیاست‌گذاری عمومی در دنیا مبتنی بر متقاعد کردن است. در این عرصه سه مدل مطالعه وجود دارد: الف) مدل ارزیابی؛ ب) مدل تحلیل؛ ج) مدل فرآیند سیاست‌گذاری.

دکتر وحید افزود: در سیاست‌گذاری باید به سه نکته توجه داشت: الف) تشخیص علائم مسئله و مشکل؛ ب) اجماع درباره چیستی مشکل؛ ج) اتخاذ استراتژی و اقدام.

دکتر وحید شالچی در سخنرانی خود با عنوان "فرهنگ و سیاست‌گذاری"بیان کرد: سیاست‌گذاری فرهنگی فرآیندی عقلانی برای گذار از وضع موجود به وضع مطلوب است برای شناخت سیاست‌گذاری فرهنگی رصد ناکامی‌ها و شکست‌هایی که در این زمینه وجود داشته و همچنین تبارشناسی سیاست‌های فرهنگی ضروری است.

وی در ادامه انواع سیاست‌گذاری فرهنگی در دوران پهلوی اول و دوم را در برگیرنده الف) سیاست‌های هویتی و ناسیونالیستی؛ ب) تأسیس سازه‌هایی با کارکردهای فرهنگی و ج) چالش بین سیاست‌گذاری دینی و ملی دانست.

دکتر شالچی با اشاره به موانع سیاست‌گذاری آن را رؤیاهایی سدکننده خواند که شامل موارد ذیل می‌شوند: الف) تصور امکان تأثیرگذاری حداکثری؛ ب) خلط انسجام با یک‌دستی؛ ج) بوروکراتیک گرایی؛ د) مناسبت و روزمره‌گرایی؛ ه) تقلیل‌گرایی.

دکتر مقصود فراستخواه با تمرکز بر" موضوع سیاست‌گذاری فرهنگی و اجتماعی در دانشگاه‌ها" اظهار داشت: مشکل اصلی در ذهنیت حکمرانی ماست که بلوغ لازم در این حوزه وجود ندارد. در دهه‌های گذشته امر سیاسی ( Politic ) بر امر سیاست‌گذاری (Policy) غلبه یافته است.

وی با اشاره به ویژگی‌های سیاست فرهنگی در آموزش عالی اذعان داشت این سیاست فرهنگی هژمونیک، ایدئولوژیک، بوروکراتیک و کالایی شده است.

دکتر فراستخواه در ادامه افزود: مسیر سیاست فرهنگی را می‌توان در چهار مرحله ترسیم کرد: الف) سیاست تصرف و تصاحب (ابتدای انقلاب و دهه ۶۰)؛ ب) سیاست تأمین و تدارک (از دهه ۷۰)؛ ج) شبح مجدد سیاست تصرف؛ د) سیاست تنظیم‌گری که از آن برخوردار نیستیم.وی در پایان چهار عمل اصلی سیاست‌گذاری را به شرح زیر برشمرد: الف) سیاست مهاجرت دادن؛ ب) شیپ سازی؛ ج) مشوق‌ها؛ د) شتاب‌دهنده‌ها.


نظر شما :